Dagboeken van oma Schulz-Vos

De dagboeken van oma Coby Schulz - Vos zijn de aanleiding tot dit blog. Oma schreef vier dagboeken tijdens haar verblijf in Zwitserland van 1939 tot begin 1946. Wat bedoeld was als een verlof uit de tropen van een half jaar, groeide door het uitbreken van WO2 uit tot een langdurig verblijf.

Je zou de inhoud kunnen omschrijven als 'petite histoire': oma schreef over wat er zoal in en om het huis gebeurde, met veel nadruk op de kinderen, het huishouden en het contact met familie, vrienden en kennissen. Ze heeft aanvankelijk een hulpje in de huishouding, Hetty, maar als man Edi wordt opgeroepen voor dienst kan ze zich dat niet meer veroorloven en doet het huishouden alleen. Ze maakt zelf kleding (veel goedkoper!) en kookt regelmatig nasi goreng. Er is bewondering voor het prachtige landschap, heel anders dan Zeeland, waar ze opgroeide, en Indië waar ze daarna met Edi woonde. Er wordt ongelooflijk vele gewandeld, bijna dagelijks. Een gewoonte uit Indië, al waren dat meerdaagse tochten, bijvoorbeeld op de Bromo, een vulkaan op Java. De jongste kinderen, Mimi en Paul, beiden geboren in Malang op Java, zien in Zwitserland voor het eerst sneeuw. 

De grote wereld lijkt ver weg in het idyllische Zwitserland. Terwijl deze wel degelijk van invloed is: opa wordt na een half jaar gemobiliseerd als WO2 uitbreekt en zal het gezin in 1940 verlaten om in Indië te dienen. Hij wordt krijgsgevangen genomen, komt in een kamp terecht en wordt tewerkgesteld aan de Pakan baroe spoorlijn. In 1946 keren oma, Marian en Paul terug naar Indië, waar ze zich op Ambon met opa herenigen. Zijn kampverblijf heeft veel sporen nagelaten, die iedereen in het gezin raken. In 1950 vertrekt het gezin naar Holland. Opa kan dan met vervroegd pensioen (tropenjaren tellen dubbel) maar zal al spoedig overlijden, in 1951. 

Het ziet er natuurlijk heel mooi uit, maar de dagboeken horen niet bij dit koffertje. Ik vond de koffer op mijn vaders werkkamer; hij bewaarde daarin de papieren en administratie van zijn moeder, oma Schulz-Vos dus. Hij beheerde haar zaken toen zij begon te dementeren. De documenten uit het koffertje zullen ook op dit blog worden gezet. De oorspronkelijke eigenaar (W.M.J.) van dit koffertje is tante Mimi.